لیندا


  • کد محصول: P17
  • موجودی: در انبار
  • 17,000تومان



 معرفی:

این گیاه بومی جنوب غربی آمریکا و مکزیک می‌باشد. گیاه لیندا با نام انگلیسی Ponytail Palm و نام علمی Beaucarnea Recurvata معرفی شده و به نام‌های نخل دم‌اسبی و پافیلی معروف می‌باشد. برگ‌های این گیاه باریک، کشیده (عرض برگ کمتر از 5/2 سانتی‌متر و طول برگ‌ها تا 8/1 متر می‌رسد)، مقاوم، ضخیم، فنری و آویزان می‌باشد. زیبایی این گیاه با آویزان شدن برگ‌ها به سمت زمین به خصوص در گیاهی که سن آن زیاد است و پیاز گیاه بزرگ‌تر شده و شکل عجیبی گرفته است، دو چندان می‌شود. ارتفاع گیاه در منزل ممکن است به 2 متر برسد.


  گل‌دهی:

لیندا در محیط منزل به ندرت گل می‌دهد. گیاهی که سن بالایی دارد احتمال گل دادن آن در فصل تابستان وجود دارد، رنگ گل‌های لیندا سفیدِ مایل به کرم است.


 شرایط نگهداری:

  آبیاری:

به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. این گیاه با توجه به زادگاهش، به کم آبی مقاوم است. بین دوآبیاری باید خاکِ گلدان خشک شود، لیندا توانایی ذخیره آب را حتی به مدت 1 سال در پیازش دارد. در تابستان دو هفته یک‌بار و در زمستان بهتر است به گیاه استراحت داد و آبیاری را باید کم کرد، ماهی یک‌بار آبیاری مناسب می‌باشد، آبیاری بیش از حد موجب نرم شدن پیاز گیاه شده و برگ‌های گیاه زرد می‌شود و یکی پس از دیگری می‌افتند و در صورت کم نکردن تعداد دفعات آبیاری گیاه از بین خواهد رفت. در صورت نامنظم آبیاری کردن گیاه ممکن است زمینه نوک سوزی برگ‌های گیاه فراهم شود.

 دما: 

بهترین دما برای رشد گیاه 12 الی 21 درجه سانتی‌گراد می‌باشد، لیندایی که سن بالایی دارد دمای 6 درجه سانتی‌گراد و لیندای جوان دمای 10 درجه سانتی‌گراد را در زمستان می‌تواند تحمل کند.

   نور: 

گیاه لیندا برای رشد خوب به نور زیاد احتیاج دارد، تابش مستقیم آفتاب موجب سوختن برگ‌های گیاه شده و در نتیجه برگ‌ها می‌ریزد. در حالتی که برگ‌های جدید لیندا کم رنگ شود و به زردی مایل باشد نور گیاه کم است و باید به محل مناسب‌تری منتقل گردد. پس نتیجه می‌گیریم این گیاه برای دفاترِ اداره‌ها، منازل و مکان‌های پر نور مناسب می‌باشد. نداشتن نور کافی می‌تواند زمینه نوک سوزی برگ‌های گیاه را فراهم کند.

 خاک:

لیندا به خاکی با زهکشی خوب نیاز دارد. خاک لیمونی و یا خاک پیت‌ماس به همراه ورمی‌کمپوست بهترین بسترهای پیشنهادی جهت قرار گرفتن لیندا می‌باشند.

 رطوبت:

به رطوبت 40 تا 50 درصد نیاز دارد، یک‌بار غبارپاشی به وسیله آبپاش برای لیندا در طول سال مناسب  می‌باشد. این کار را در فصل بهار یا تابستان که دمای هوا بیشتر است انجام دهید، غبارپاشی در آفتاب باعث ایجاد لکه‌های سوخته روی برگ‌ها می‌شود. برای تأمین بهتر و بیشتر رطوبت گیاه اگر برایتان مقدور است درون زیر گلدانی را از سنگ‌ریزه پٌر کرده و سپس درون زیرگلدانی آب بریزید، باید به این نکته مهم توجه داشت که انتهای گلدان (زهکشی گلدان) باید از سطح آب فاصله داشته و خاک با آب تماس نداشته باشد، با این روش رطوبت به مرور در دسترس گیاه قرار می‌گیرد و یا می‌توان از دستگاه بخور سرد استفاده کرد. نداشتن رطوبت محیط می‌تواند زمینه رشد کند گیاه و یا نوک سوزی برگ‌ها را در لیندا فراهم کند.

  تغذیه:

لیندا گیاهی قانع می‌باشد، توصیه می‌شود برای رشد بهتر و سرحال ماندن گیاه ماهی یک‌بار با کود آهن و کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی تغذیه شود. نبود مواد غذایی کافی مانند پتاسیم در خاک می‌تواند موجب نوک سوزی برگ‌های گیاه شود.

  مراقبت از برگ‌ها: 

احتمالاً با مشکل نوک سوزی برگ‌های گیاه لیندا مواجه شده‌اید یکی از دلایل آن می‌تواند برخورد سرِ برگ‌های گیاه به زمین باشد، جهت رفع این مشکل پیشنهاد می‌شود لیندای جوان را بر روی سطحی مثل میز قرار دهید تا سرِ برگ‌ها به زمین برخورد نداشته باشد. لیندایی که سن بالایی دارد به دلیل ارتفاع گرفتن از زمین خود به خود این مشکل در آن برطرف خواهد شد. به این نکته توجه داشته باشید که با کوتاه کردن نوک‌های سوختهِ برگ‌ها این مشکل برطرف نخواهد شد و با گذشت زمان مجدداً پدیدار می‌شود، با تکرار کوتاه کردن نوکِ برگ‌ها حتی این عارضه تا انتهای برگ و ساقه گیاه خواهد آمد. پس جهت رفع این مشکل و زیبایی هر چه بیشتر گیاه سعی در برطرف کردن دلایل به وجود آمدن آن داشته باشید.

  تکثیر:

تکثیر لیندا به سه روش زیر امکان‌پذیر می‌باشد:

  روش اول:کاشت بذر

لیندا معموماً از طریق کاشت بذر به راحتی جوانه زده و تکثیر می‌شود و تنها در مدت چند سال جوانه ساقه‌ای بلند و باریک با یک پایه (پیاز) پهن خواهد ساخت. تکثیر لیندا با برداشت بذر تازه از میوه‌یِ گل‌هایی به رنگ سفیدِ مایل به کرم آغاز می‌شود. این گیاه معمولاً در گلدان فقط تا ارتفاع 2 تا 4 فوت (6/0 تا 2/1 متر) رشد می‌کند. اما در زمین این ارتفاع به 10 الی 15 فوت (3 الی 6/4 متر) می‌رسد و معمولاً این گونه می‌تواند گل و بذر تولید کند. برای تکثیر با بذر شما احتیاج به بذری تازه و با دوام دارید، البته ازمیوه‌یِ گلی که روی آن گرده افشانی شده باشد. لیندا گیاهی دو پایه است و این بدان معناست که فقط گیاه مادر بذر تولید می‌کند. برای جمع‌آوری بذر منتظر بمانید تا گل‌ها به میوه تبدیل شده و شروع به خشک شدن کند و مایل به قهوه‌ای گردد (زمان شکوفه‌دهی در تابستان است، بنابراین بهترین زمان برای برداشت بذر اوایل زمستان می‌باشد) سپس میوه را در یک ظرف تمیز یا روی کاغذ باز کرده و بذر‌ها را از دل آن خارج می‌کنیم سپس بذر‌ها را برای یک شب خیس کرده تا اندکی نرم شده یا با ملایمت اندکی آن‌ها را شکاف می‌دهیم، این کار به این علت است که پوشش دانه‌ها سخت بوده و جوانه‌ها نمی‌توانند به راحتی از دل بذر خارج شود. اکنون نوبت به کاشت بذر می‌رسد، برای این کار خاک گلدان را مرطوب کنید و دانه را در سطح خاک کاشته و به آرامی آن را فشار دهید و رویش را با لایه نازک از ماسه بپوشانید. لازم به ذکر است یک مخلوط خوب برای تکثیر بذر از 4 بخش ماسه، 2 بخش پیت‌ماس و 1 بخش خاک استریل و پِرلیت تشکیل می‌شود. مرحله‌ی بعد نگهداری گلدان است، گلدان را باید به کمک غبارپاشی به وسیله آبپاش مرطوب نگه دارید و آن را در ناحیه‌ای با دمای حداقل 20 درجه سانتی‌گراد قرار داد. گرم کردن زیر گلدان می‌تواند موجب سریع‌تر جوانه زدن بذر‌ها شود. همچنین روی سطح گلدان را با پلاستیک شفاف بپوشانید تا زمانی که جوانه بزند و فقط روزی یک‌بار پلاستیک را برداشته تا رطوبت اضافی از گلدان خارج گردد. همچنین باید گلدان را در منطقه‌ای روشن اما در پناه از نور مستقیم خورشید نگه داشت چون ممکن است جوانه‌های جدید را بسوزاند. پس از طی این مراحل شما می‌توانید جوانه‌ها را در مدت 1 الی 3 ماه مشاهده کنید، که این مدت بستگی به فصول سال، مقدار نور و گرمایی که گیاه تجربه می‌‌کند دارد. حال باید پلاستیک را از روی گلدان برداشته و غبارپاشی بر روی لیندای کوچک ادامه دهید و آن را در مکانی روشن و گرم نگهداری کنید. همچنین وقتی نهال بزرگتر شد و چندین جفت برگ در آورد نیاز به آب زیادی دارد اما به صورت نامتناوب در تابستان و این مقدار آب را در زمستان باید به نصف کاهش داد. پیشنهاد می‌گردد از کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی رقیق شده نیز در بهار و در تابستان استفاد کنید.



  روش دوم:ریشه دار کردن تنه جوش

امکان دارد روی ساقه گیاه یا قسمت انتهایی ناحیه متورمِ گیاه، گیاهچه‌های کوچکی سبز شود که اصطلاحاً به آنها تنه‌جوش می‌گویند. بعد از مدتی که از رشد تنه‌جوش گذشت و انتهای گیاهچه  محل اتصال به گیاه مادر متورم شد، در این هنگام می‌توان گیاهچه را با یک وسیله تیز و ضد عفونی شده مثل کاتر یا چاقو از گیاه مادر جدا کرد و انتهای قلمه را درون هورمون ریشه‌زایی زده و داخل گلدان مناسب بکارید، طوری که 30% از گیاهچه داخل خاک باشد. گلدان را در مکانی با نور زیاد و دور از تابش مستقیم آفتاب قرار دهید. رطوبت خاک را با آبیاری کم تأمین کرده و از آبیاری بیش از حد اجتناب کنید زیرا باعث از بین رفتن گیاهچه خواهد شد. برای ایجاد رطوبت مورد نیاز گیاهچه می‌توانید روی گیاه را با پلاستیک شفاف کاور کنید. بهترین زمان برای انجام این روش فصل بهار می‌باشد، انجام این روش در محیط خانه و برای افراد مبتدی بسیار دشوار می‌باشد.


  روش سوم:جدا کردن پاجوش‌ها

یکی از روش‌هایی که امکان تکثیر این گیاه را فراهم می‌کند جدا کردن پاجوش از گیاه مادر است، ولی احتمال پاجوش در گیاه لیندا کم است و به ندرت این اتفاق رخ می‌دهد، قبل از انجام جدا کردن گیاه وسایل لازم نظیر: گلدان، پوکه و خاک مناسب مثل پیت‌ماس را فراهم کنید. یک تا دو سانت کف گلدان را پوکه می‌ریزیم تا آب اضافی موقع آبیاری به خوبی خارج شود، 30% از فضای موجود گلدان را از مخلوط کاشت پر کرده و سپس گیاه مادر را از گلدان خارج کنید و تا جایی که ممکن است اطراف ریشه را تمیز کنید، برای تمیز کردن کامل ریشه‌ها از آب هم می‌توانید استفاده کنید. گیاه را از قسمت متصل به هم به وسیله یک کاتر یا قیچی مناسب از گیاه مادر جدا کنید و سپس هر گیاه را در گلدان از قبل آماده کرده کاشته و سپس مقداری به گیاه آب دهید.

البته از بین روش‌های ذکر شده تکثیر با بذر مطمئن‌ترین روش برای تکثیر تعداد بیشتری از این گیاه می‌باشد در حالی که تکثیر به روش ریشه‌دار کردن تنه جوش سریع‌تر است.

  هرس:

گاهی بر روی تنه گیاه مادری جوانه‌هایی رشد پیدا می‌کند اگر چه در تکثیر این گیاه می‌توان از آنان استفاده کرد اما نگهداری آن‌ها بر روی تنه مادری موجب چند شاخه شدن گیاه به صورت نامنظم خواهد شد بنابراین برای حفظ ظاهر گیاه می‌توان این جوانه‌ها را از ساقه جدا کرد، اگر می‌خواهید لیندایی چند شاخه به صورت یک‌پارچه و زیبا داشته باشید می‌توانید با جدا کردن سرِ گیاه به وسیله قیچی مناسب، بعد از گذشت مدت زمانی لیندایی چند شاخه به وجود خواهد آمد. برگ‌های از بین رفته انتهای گیاه را جدا کنید.


  تعویض گلدان:

گلدان‌های دارای ارتفاع و عمق‌دار برای گیاه لیندا مناسب می‌باشد و سعی شود گلدانی انتخاب شود که دارای قطر کمی باشد، به این معنی که دور پیاز گیاه خیلی فضای خالی وجود نداشته باشد و حتی اگر در صورتی پیاز گیاه به کناره‌های گلدان بچسبد جای نگرانی نیست. لیندا تعویض زود به زود گلدان را دوست ندارد، این عمل باعث ریشه زایی زیاد گیاه شده و در نتیجه سبب افزایش ارتفاع گیاه می‌شود. تعویض گلدان هر دو سال یک‌بار برای لیندا پیشنهاد می‌شود، تعویض دیر هنگام گلدان زمینه ساز رشد پیاز گیاه را فراهم می‌کند.


  آفت و بیماری:

 کنه قرمز تارعنکبوتی: با نام‌های کنه دو نقطه‌ای (Two-Spotted Spider) و کنه قرمز تارعنکبوتی (Red Spider Mite) شناخته می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی یکی از آفات بسیار مهم و خطرناک برای گیاهان می‌باشد و در صورتی که به موقع با این آفت مبارزه نشود، گیاه حتماً از بین خواهد رفت. این آفت، خزنده، بدون بال، دارای شش یا هشت پا (تعداد پا بستگی به مرحله رشد کنه دارد) و بسیار ریز (حدود 5/0 میلی‌متر طول) می‌باشد. برای مشاهده این آفت باید از ذره‌بین بزرگ و قوی استفاده کرد. این آفت از شیره گیاه تغذیه کرده و باعث ضعیف شدن گیاه می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی در فصل بهار پدیدار شده و با گرم شدن هوا چرخه زندگی این آفت سرعت بیشتری پیدا می‌کند و تا سرد شدن هوا و آغاز فصل‌های سرد امکان دارد به فعالیت خود ادامه دهد. این کنه به اندازه‌ای کوچک است که حتی می‌تواند فصل سرما را هم در لابه‌لای شیار‌های خیلی کوچک سپری کند و در فصل بهار مجدداً شروع به فعالیت کند. 

روش‌های شیمیایی دفع کنه قرمز تارعنکبوتی:

الف) آبامِکتین (Abamectin): این آفت‌کش با نام تجاری وِرتیمِک (Vertimec) و فرمولاسیون (%EC1.8) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی و گوارشی می‌باشد، در آب به مقدار کم حل شده و از طریق گوارشی و تماسی اثر سمیت زیادی دارد. اثر سیستمیک ضعیفی دارد و به گونه‌ای عمل می‌کند که پس از اسپری کردن روی گیاه خیلی سریع به داخل برگ نفوذ کرده و به مدت چند هفته می‌تواند اثر بخش باشد. همچنین اگر مقداری از این سم جذب گیاه نشود، سریعاً تجزیه می‌گردد. به منظور جلوگیری از بروز مقاومت در آفت، غالباً توصیه می‌شود بیشتر از دو بار در طول یک فصل سم‌پاشی صورت نگیرد و در یک دوره سم‌پاشی فاصله زمانی بار دوم نباید کمتر از هفت روز باشد. توجه داشته باشید که این سم به هیچ وجه نباید با سیستم آبیاری مورد استفاده قرار گیرد. آبامِکتین با اکثر حشره‌کش‌های رایج سازگار است ولی با فرمولاسیون‌های ULV ناسازگار بوده و نمی‌توان آن را با این فرمولاسیون‌ها مخلوط کرد.

ب) مِتاسیستوکس-‌آر (Metasystox-R): این آفت‌کش با نام اُکسی‌دیمتون‌متیل (Oxydemeton Methyl) و فرمولاسیون (%EC 25) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیک بوده و دارای اثر فوری و تأثیری طولانی می‌باشد. این آفت‌کش پس از سم‌پاشی توسط شاخ و برگِ گیاه جذب شده و با جریان شیره نباتی به تمام قسمت‌های گیاه منتقل می‌شود. همچنین مِتاسیستوکس-آر را با اکثر آفت‌کش‌ها به استثنای ترکیبات قلیایی، می‌توان مخلوط کرد.

 شپشک آردآلود: شته‌ی پشمالو یا شپشک آردآلود حشره‌ای است که طول آن به سه میلی‌متر می‌رسد، دارای سپر محافظ بوده، پوششی پشمالو و آرد مانند داشته و به راحتی قابل تشخیص می‌باشد. بر روی گیاه به راحتی حرکت می‌کند و تمام سطح گیاه را فرا گرفته و حتی به داخل خاک و ریشه هم سرایت می‌کند. در صورتی که این آفت کنترل نشود و از بین نرود گیاه حتماً از بین می‌رود. گیاهی که به این آفت بیمار شده باشد، رشدش متوقف شده و حالت چروکیده می‌گیرد. شپشک آردآلود به دلیل داشتن سپر محافظ، اثر بخشی سموم تماسی را کم کرده و در مقابل این سموم مقاومت می‌کند. همچنین به دلیل این که امکان دارد شپشک آردآلود در خاک هم نفوذ پیدا کند، باید از سم سیستمیک در برخورد با این آفت استفاده کرد.

روش‌های شیمیایی دفع شپشک آردآلود: 

الف) مالاتیون (Malathion): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری مالتوس و فرمولاسیون (%EC57) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی، تدخینی (تنفسی) و غیرسیستمیک می‌باشد. مالاتیون را با اکثر  حشره‌کش‌ها می‌توان مخلوط کرد ولی با ترکیبات قلیایی و ترکیبات پایدار از نظر باقیمانده ناسازگار است. این سم را می‌توان به صورت پاششی بر روی گیاه استفاده کرد، همچنین از این سم می‌توان به صورت آبیاری برای کنترل آفت در خاک و ریشه هم استفاده کرد. تکرار استفاده از این سم طبق راهنمای درج شده بر روی محصول توصیه می‌شود. 

ب) فن‌پروپاترین (Fenpropathrin): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری دانیتول (Danitol) و فرمولاسیون (%EC10) وجود دارد. فن‌پروپاترین حشره‌کش و آفت‌کش پیریتروئیدی با خاصیت‌های غیرسیستمیک و اثر تماسی و گوارشی می‌باشد. این آفت‌کش خاصیت دورکنندگی حشرات را دارد و در برابر نور خورشید پایداری زیادی دارد (البته تحت تابش مستقیم اشعه ماورای بنفش تجزیه می‌شود) ولی زمانی که به مدت طولانی در برابر نور قرار بگیرد، اکسید شده و از اثر آن کاسته می‌شود. چون خاصیت تبخیر شدن کمی دارد، دوام آن روی گیاه تا حد مناسبی (10 روز) می‌باشد. نیمه عمر فن‌پروپاترین در آب رودخانه 2 تا 7 هفته و در آب مقطر 6 هفته می‌باشد، همچنین دوره فعال ماندن آن در خاک 1 تا 5 روز و در گیاه 4 تا 6 روز است. 

ج) دیمتوات (Dimethoate): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری رُکسیون (Roxion) و با فرمولاسیون (%EC40) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و خاصیت بسیار قوی سیستمیک می‌باشد. این ترکیب برای زنبور عسل بسیار خطرناک است. همچنین این آفت‌کش را می‌توان با اکثر حشره‌کش‌ها و   کنه‌کش‌های رایج مخلوط کرد.

د) ایمیداکلوپراید (Imidacloprid): این آفت‌کش با نام تجاری کُنفیدور (Confidor) با فرمولاسیون (%SC35) و گاچو (Gaucho) با فرمولاسیون (%WS70) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیکِ بسیار زیاد می‌باشد. این ترکیب به صورت سوسپانسیون (%SC35) برای محلول‌پاشی و پودر خیس شونده (%WS70) برای ضد عفونی کردن بذر فرموله می‌شود. کُنفیدور و گاچو به مقدار توصیه شده به خوبی با گیاه سازگار است و به راحتی با سموم دیگر قابل مخلوط کردن می‌باشد.

گیاه آپارتمانی
دما بهترین دما برای رشد لیدا 12 الی 21 درجه سانتی‌گراد می‌باشد.
آبیاری به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. این گیاه با توجه به زادگاهش، به کم آبی مقاوم است. بین دوآبیاری باید خاکِ گلدان خشک شود، لیندا توانایی ذخیره آب را حتی به مدت 1 سال در پیازش دارد. در تابستان دو هفته یک‌بار و در زمستان بهتر است به گیاه استراحت داد و آبیاری را باید کم کرد، ماهی یک‌بار آبیاری مناسب می‌باشد.
نور گیاه لیندا برای رشد خوب به نور زیاد احتیاج دارد، تابش مستقیم آفتاب موجب سوختن برگ‌های گیاه شده و در نتیجه برگ‌ها می‌ریزد.
رطوبت به رطوبت 40 تا 50 درصد نیاز دارد، یک‌بار غبارپاشی به وسیله آبپاش برای لیندا در طول سال مناسب می‌باشد. برای تأمین بهتر و بیشتر رطوبت گیاه اگر برایتان مقدور است درون زیر گلدانی را از سنگ‌ریزه پٌر کرده و سپس درون زیرگلدانی آب بریزید، باید به این نکته مهم توجه داشت که انتهای گلدان (زهکشی گلدان) باید از سطح آب فاصله داشته و خاک با آب تماس نداشته باشد، با این روش رطوبت به مرور در دسترس گیاه قرار می‌گیرد و یا می‌توان از دستگاه بخور سرد استفاده کرد.
خاک لیندا به خاکی با زهکشی خوب نیاز دارد. خاک لیمونی و یا خاک پیت‌ماس به همراه ورمی‌کمپوست بهترین بسترهای پیشنهادی جهت قرار گرفتن لیندا می‌باشند.
تغذیه لیندا گیاهی قانع می‌باشد، توصیه می‌شود برای رشد بهتر و سرحال ماندن گیاه ماهی یک‌بار با کود آهن و کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی تغذیه شود.
تکثیر تکثیر لیندا با روش‌های کاشت بذر، ریشه‌دار کردن تنه جوش و جدا کردن پاجوش صورت می‌گیرد.
آفت و بیماری کنه قرمز تارعنکبوتی، شپشک آردآلود
هرس گاهی بر روی تنه گیاه جوانه‌هایی رشد می‌کند، جهت حفظ زیبایی گیاه می‌توانید آن‌ها را به وسیله قیچی مناسب جدا کنید. برگ‌های خشک شده گیاه را جدا کنید.
تعویض گلدان گلدان‌های دارای ارتفاع و عمق‌دار برای گیاه لیندا مناسب می‌باشد و سعی شود گلدانی انتخاب شود که دارای قطر کمی باشد، به این معنی که دور پیاز گیاه خیلی فضای خالی وجود نداشته باشد و حتی اگر در صورتی پیاز گیاه به کناره‌های گلدان بچسبد جای نگرانی نیست. لیندا تعویض زود به زود گلدان را دوست ندارد. تعویض گلدان هر دو سال یک‌بار برای لیندا پیشنهاد می‌شود، تعویض دیر‌ هنگام گلدان زمینه ساز رشد پیاز گیاه را فراهم می‌کند.

نظر بدهید

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
    بد           خوب
کد امنیتی

برچسب ها: لیندا, گیاه آپارتمانی