نخل کنتیا


  • کد محصول: P18-C
  • موجودی: در انبار
  • 140,000تومان



 معرفی:

نخل کنتیا با نام علمی Howea Forsteriana، از خانواده Arecaceae و بومی شرق استرالیا می‌باشد. این گیاه زیبا در زیستگاهِ خود تا ارتفاع حدود 10 الی 12 متر می‌رسد، این در حالیست که در شریط آب و هوایی دیگر ارتفاع کمتری خواهد گرفت. جالب است بدانید نخل کنتیا در فضای باز برای خنثی کردن رطوبت محیط، ممانعت از رشد علف‌های هرز و جلوگیری از ایجاد گردوغبار بسیار مفید است. در محیط آپارتمانی ارتفاع گیاه نهایتاً حدود 3 متر شده و ساقهِ برگ‌های گیاه حداکثر 90 سانتی‌متر خواهد شد. کنتیا گیاهی بسیار لوکس، زیبا و البته گران قیمت می‌باشد، به دلیل سهولت در نگهداری و مقاومت بسیار بالایی که دارد برای افراد مبتدی هم بسیار مناسب خواهد بود، به همین دلیل در منازل، اتاق مدیران، ادارات، بانک‌ها و مکان‌های عمومی دیگر نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاهِ زیبا هوا را تصفیه کرده و رشد بسیار کُندی دارد، معمولاً به صورت گروهی در گلدان قرار داده می‌شود که این زیبایی گلدان را دو چندان می‌کند. همه‌ی این موارد سبب شده تا علی رغم قیمت نسبتاً بالایی که در بین سایر نخل‌ها دارد، جزء پرفروش‌ترین‌ها در دنیا باشد.


  گل‌دهی:

نخل کنتیا در 18 سالگی بالغ می‌شود و در ماه‌های آذر و دی هر سال شروع به گل دادن خواهد کرد، گل‌ها به صورت خوشه‌ای از زیر آخرین برگ موجود روی تنه درخت و از لابه‌لای برگ‌ها بیرون می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیند، ابتدا خوشه‌ها به سمت بالا هستند و یک روکش مخصوصی بر روی هر خوشه‌ وجود دارد، که با گذشت زمان روکش از روی آن‌ها برداشته شده و خوشه‌ها نمایان خواهند شد. کنتیا دارای گل‌های نر و ماده بر روی خوشه‌های جداگانه و به رنگ سفید می‌باشند، بعد از عمل گرده‌افشانی میوه‌های کوچک شکل گرفته و بزرگ می‌شوند تا در نهایت به اندازه تقریبی 5/1 اینچ (81/3 سانتی‌متر) رسیده و شکل بیضی به خود می‌گیرند، خوشه‌ها در این مرحله به دلیل سنگین شدن، به سمت پایین آویزان می‌شوند. ابتدا رنگ میوه‌ها سبز رنگ هستند، بعد از گذشت یک الی دو سال (12 الی 24 ماه) رنگ دانه‌ها به زردِ کم‌رنگ تا نارنجی تغییر پیدا می-کند، در سال سوم به اُخرایی (زردِ مایل به قهوه‌ای) متمایل شده و گاهی برخی از کارشناسان صبر می‌کنند تا سال چهارم رنگ دانه‌های درخت به قرمز و سیاه متمایل شود، وجود میوه‌های رنگارنگ بر روی تنه درخت امری طبیعی می‌باشد.

گل‌دهی کنتیا


میوه کنتیا

 شرایط نگهداری:

  آبیاری:

به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک خشک شود، یک راه مناسب برای تشخیص زمان دقیق آبیاری این است که سطح خاک را به اندازه دو سانتی‌متر کنار زده و انگشت را به خاک بزنید، اگر خاک به انگشت شما نچسبید یعنی زمان آبیاری گیاه فرا رسیده و گیاه تشنه است. نخل کنتیا کمی به املاح موجود در آب حساس بوده و در صورت رعایت نکردن آن می‌تواند موجب خشک شدن نوک برگ‌های گیاه گردد، از آب کتریِ سرد شده هم می‌توان استفاده کرد. در صورت آبیاری بیش از حدِ گیاه و مرطوب بودن مداوم خاک، برگ‌های گیاه ابتدا زرد و سپس قهوه‌ای خواهند شد و پس از آن به دلیل پوسیدگی ریشه گیاه به احتمال زیاد از بین می‌رود.

 دما: 

بهترین دما برای نگهداری کنتیا بین 15 الی 30 درجه سانتی‌گراد می‌باشد، در این بازه دمایی گیاه علاوه بر حفظ شادابی و سرحالی خود، رشد هم خواهد داشت. قرار گرفتن این نخل در دمای پایین‌تر از این بازه می-تواند موجب سیاه شدن و ریزش برگ‌های گیاه را فراهم آورد و همچنین اگر نخل کنتیا در دمای بالاتر از این بازه نگهداری شود، موجب سُست شدن گیاه و افتادگی برگ‌های آن می‌شود. به دلیل گران قیمت بودن این نخل پیشنهاد می‌شود در دمای بیشتر و کمتر از آنچه بیان شد گیاه را قرار ندهید چون ممکن است به گیاه آسیب جدی وارد شود.

   نور: 

این گیاه نیاز کم تا متوسطی به نور دارد و به سایه نیز مقاوم می‌باشد، ولی جهت رشد بهتر و کم‌رنگ نشدن برگ‌های گیاه، گلدان را در مکانی که نور کامل و غیر مستقیم دارد قرار دهید، پنجره‌های جنوبی (پنجره‌ رو به قبله) مکان مناسبی برای قرار دادن گلدان می‌باشد. این نکته را هم در نظر داشته باشید، گیاهی که سن آن بیش از 5 سال باشد می‌تواند تابش نور آفتاب را تحمل کند و از قرار دادن گیاه جوان‌تر در این محیط اجتناب نمائید. در صورتی که گیاه از نور خورشید بهره می‌گیرد، پیشنهاد می‌شود پس از گذشت مدت زمانی (مثلاً 1 یا 2 ماه) گلدان گیاه را در همان مکان بچرخانید، با انجام این عمل گیاه با گذشت زمان به سمت نور متمایل نشده و زیبایی گیاه حفظ خواهد شد.

 خاک:

نخل کنتیا به خاک سبک و غنی که زهکشی عالی داشته باشد نیاز دارد. از مخلوط خاک‌برگ، پیت‌ماس، پوکه با سایز مناسب (یا ماسه) و خاک باغچه می‌توان استفاده کرد، برای غنی‌تر و سبک‌تر کردن خاک می-توان به آن شلتوک برنج (پوست اولیه برنج) اضافه کرد.

 رطوبت:

نخل کنتیا رطوبتی بین 60 تا 70 درصد را دوست دارد. برای رشد هر چه بهتر گیاه و شادابی بیشتر، پیشنهاد می‌شود رطوبت گیاه تأمین گردد در غیر این صورت ممکن است نوک برگ‌های گیاه قهوه‌ای گردد که دلیل آن کمبود رطوبت و خشکی هوا می‌باشد. جهت تأمین رطوبت می‌توان از سه روش زیر استفاده نمود:

روش اول: اسپری کردن آب روی برگ‌های گیاه: جهت انجام این منظور تا آن‌جایی که امکان دارد از آب مانده (آبی که فاقد کُلُر، فلوراید و از همه مهم‌تر هم دمای محیط باشد) به وسیله آبپاش مناسب هفته‌ای دو بار اسپری نمائید. انجام این عمل در زیر تابش مستقیم آفتاب می‌تواند موجب بروز لکه‌هایی نقطه‌ای سیاه رنگ روی برگ‌های گیاه شود که حاصل سوختن برگ در زیر تابش مستقیم آفتاب است.

روش دوم: دستگاه بخور سرد: با تهیه دستگاه بخور سرد و استفاده از آن می‌توان به راحتی رطوبت مورد نیاز گیاه را فراهم نمود.

روش سوم: ریختن آب در زیر گلدانی: در این روش زیر گلدانی را از پوکه یا سنگ‌ریزه پُر کنید و سپس درون زیر گلدانی آب بریزید، باید به این نکته مهم توجه داشت که انتهای گلدان (زهکشی گلدان) از سطح آب فاصله داشته و خاک با آب تماس نداشته باشد، با انجام این روش تا حد زیادی رطوبت گیاه تأمین می-شود.


  تغذیه:

نخل کنتیا را در فصول رشد یعنی از فروردین ماه تا مهر ماه دو هفته یک‌بار با کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی و یا کود مخصوص خانواده نخل تغذیه کنید. 

  تکثیر:

میوه‌های کنتیا همان بذر می‌باشند، تنها راه تکثیر این گیاهِ زیبا کاشت بذر بوده و باید از بذری استفاده کرد که بالغ (به اصطلاح رسیده) باشد. با گذشت زمان به وسیله درخت، میوه تغییر رنگ داده و برای کاشت محیا خواهد شد. باید سعی شود از بذرهایی که به رنگ اُخرایی (زرد مایل به نارنجی)، قرمز و یا سیاه تغییر رنگ داده‌اند بهره گرفت، در صورت استفاده از بذر سبز قطعاً جواب نخواهد داد. برای کاشت بذر از ترکیب خاک‌برگ، پیت‌ماس و پوکه با سایز مناسب (یا ماسه) و یا از ترکیب خاک‌برگ، پِرلیت و پوکه با سایز مناسب (یا ماسه) استفاده کنید، جهت زهکشی بهتر و نفس کشیدن خاک از پوکه و یا ماسه در ترکیب استفاده می‌شود، بهتر است ابتدا تَه گلدان به اندازه یک بند انگشت پوکه و یا سنگ‌ریزه بریزید تا خاک با گذشت زمان موجب مسدود شدن زهکش گلدان نشود، سپس به مقدار 75 درصدِ گلدان را از ترکیب پُر کنید و مقداری به بستر آب دهید، سپس 5 الی 10 بذر را در عمق حدود 1/5 اینچی (3/81 سانتی‌متری) در بستر خاک قرار دهید و مجدداً مقداری به گلدان آب دهید، در ادامه روی گلدان را با پلاستیک شفافی بپوشانید تا رطوبت مورد نیاز بذر فراهم گردد و گلدان را در محیط گرم و به دور از تابش نور مستقیم آفتاب نگه دارید. باید دمای بین 25 الی 27 درجه‌ سانتی‌گراد را برای بذر فراهم کرد، در غیر این صورت فرآید ریشه‌دهی و جوانه زدن بذر طولانی‌تر خواهد شد. در صورتی که شرایط مطلوب فراهم باشد پس از گذشت مدت زمانی حدود 8 الی 12 ماه بذر‌ها جوانه خواهند زد، زمانی که اندازه جوانه‌ها 1 اینچ (2/54 سانتی‌متر) شد پلاستیک را از روی گلدان بر دارید تا به رشد خود ادامه دهند. پس از گذشت مدت کوتاهی می‌توانید نسبت به جابجایی نشاءها اقدام نمائید. به این نکته بسیار مهم توجه داشته باشید که بذر متصل به کنتیای کوچک توانایی تأمین مواد مغذیِ گیاه جوان را تا مدت دو سال دارد، بنابراین در هنگام جابه‌جایی مراقب باشید تا از نشاء جدا نشود. پس از جابه‌جایی، گلدان جدید را در مکانی به دور از تابش آفتاب قرار دهید، در صورت تابش نور خورشید به کنتیای جوان قطعاً از بین خواهد رفت، با توجه به نظرات کارشناسان تا 5 سالگی باید از تابش آفتاب به‌دور باشد. جوانه‌ها معمولاً خیلی آرام رشد می‌کنند، مدت زمانی که بذرِ کاشته شدهِ نیاز دارد تا یک کنتیای خوب با سایز معمولی حاصل شود و جهت فروش عرضه گردد حدود 6 الی 7 سال طول می‌کشد. با توجه به نظر تولید کنندگانِ تخصصی این نخل، نرخ جوانه زنی و امید بخش بودن تکثیر کنتیا 50 درصد است. به دلیل وارداتی بودن بذر، طولانی بودن مدت زمان تکثیر، دشوار بودن تکثیر آن و کُند رشد بودن گیاه قیمت تمام شدهِ گیاه، گران به نظر می‌آید.


  هرس:

گیاهی که سن بالایی دارد در صورتی که برگ‌های قدیمی آن خشک شده باشد، آن‌ها را به وسیله قیچی مناسب از انتها جدا کرده و با انجام این کار زیبایی گیاه را حفظ می‌کنید.

  تعویض گلدان:

نخل کنتیا رشد کُندی دارد، به همین دلیل تعویض گلدان را هر دو یا سه سال یک‌بار در انتهای فصل بهار انجام دهید. کنتیا گلدان سفالی (رُسی) را نسبت به سایر گلدان‌ها ترجیح می‌دهد. با توجه به انجام دیر هنگام این عمل (دو یا سه سال یک‌بار)، تا جایی که امکان دارد خاک کهنه را با خاک تازه تعویض نمائید.


  آفت و بیماری:

 کنه قرمز تارعنکبوتی: با نام‌های کنه دو نقطه‌ای (Two-Spotted Spider) و کنه قرمز تارعنکبوتی (Red Spider Mite) شناخته می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی یکی از آفات بسیار مهم و خطرناک برای گیاهان می‌باشد و در صورتی که به موقع با این آفت مبارزه نشود، گیاه حتماً از بین خواهد رفت. این آفت، خزنده، بدون بال، دارای شش یا هشت پا (تعداد پا بستگی به مرحله رشد کنه دارد) و بسیار ریز (حدود 5/0 میلی‌متر طول) می‌باشد. برای مشاهده این آفت باید از ذره‌بین بزرگ و قوی استفاده کرد. این آفت از شیره گیاه تغذیه کرده و باعث ضعیف شدن گیاه می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی در فصل بهار پدیدار شده و با گرم شدن هوا چرخه زندگی این آفت سرعت بیشتری پیدا می‌کند و تا سرد شدن هوا و آغاز فصل‌های سرد امکان دارد به فعالیت خود ادامه دهد. این کنه به اندازه‌ای کوچک است که حتی می‌تواند فصل سرما را هم در لابه‌لای شیار‌های خیلی کوچک سپری کند و در فصل بهار مجدداً شروع به فعالیت کند. 

روش‌های شیمیایی دفع کنه قرمز تارعنکبوتی:

الف) آبامِکتین (Abamectin): این آفت‌کش با نام تجاری وِرتیمِک (Vertimec) و فرمولاسیون (%EC1.8) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی و گوارشی می‌باشد، در آب به مقدار کم حل شده و از طریق گوارشی و تماسی اثر سمیت زیادی دارد. اثر سیستمیک ضعیفی دارد و به گونه‌ای عمل می‌کند که پس از اسپری کردن روی گیاه خیلی سریع به داخل برگ نفوذ کرده و به مدت چند هفته می‌تواند اثر بخش باشد. همچنین اگر مقداری از این سم جذب گیاه نشود، سریعاً تجزیه می‌گردد. به منظور جلوگیری از بروز مقاومت در آفت، غالباً توصیه می‌شود بیشتر از دو بار در طول یک فصل سم‌پاشی صورت نگیرد و در یک دوره سم‌پاشی فاصله زمانی بار دوم نباید کمتر از هفت روز باشد. توجه داشته باشید که این سم به هیچ وجه نباید با سیستم آبیاری مورد استفاده قرار گیرد. آبامِکتین با اکثر حشره‌کش‌های رایج سازگار است ولی با فرمولاسیون‌های ULV ناسازگار بوده و نمی‌توان آن را با این فرمولاسیون‌ها مخلوط کرد.

ب) مِتاسیستوکس-‌آر (Metasystox-R): این آفت‌کش با نام اُکسی‌دیمتون‌متیل (Oxydemeton Methyl) و فرمولاسیون (%EC 25) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیک بوده و دارای اثر فوری و تأثیری طولانی می‌باشد. این آفت‌کش پس از سم‌پاشی توسط شاخ و برگِ گیاه جذب شده و با جریان شیره نباتی به تمام قسمت‌های گیاه منتقل می‌شود. همچنین مِتاسیستوکس-آر را با اکثر آفت‌کش‌ها به استثنای ترکیبات قلیایی، می‌توان مخلوط کرد.

 شپشک آردآلود: شته‌ی پشمالو یا شپشک آردآلود حشره‌ای است که طول آن به سه میلی‌متر می‌رسد، دارای سپر محافظ بوده، پوششی پشمالو و آرد مانند داشته و به راحتی قابل تشخیص می‌باشد. بر روی گیاه به راحتی حرکت می‌کند و تمام سطح گیاه را فرا گرفته و حتی به داخل خاک و ریشه هم سرایت می‌کند. در صورتی که این آفت کنترل نشود و از بین نرود گیاه حتماً از بین می‌رود. گیاهی که به این آفت بیمار شده باشد، رشدش متوقف شده و حالت چروکیده می‌گیرد. شپشک آردآلود به دلیل داشتن سپر محافظ، اثر بخشی سموم تماسی را کم کرده و در مقابل این سموم مقاومت می‌کند. همچنین به دلیل این که امکان دارد شپشک آردآلود در خاک هم نفوذ پیدا کند، باید از سم سیستمیک در برخورد با این آفت استفاده کرد.

روش‌های شیمیایی دفع شپشک آردآلود: 

الف) مالاتیون (Malathion): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری مالتوس و فرمولاسیون (%EC57) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی، تدخینی (تنفسی) و غیرسیستمیک می‌باشد. مالاتیون را با اکثر  حشره‌کش‌ها می‌توان مخلوط کرد ولی با ترکیبات قلیایی و ترکیبات پایدار از نظر باقیمانده ناسازگار است. این سم را می‌توان به صورت پاششی بر روی گیاه استفاده کرد، همچنین از این سم می‌توان به صورت آبیاری برای کنترل آفت در خاک و ریشه هم استفاده کرد. تکرار استفاده از این سم طبق راهنمای درج شده بر روی محصول توصیه می‌شود. 

ب) فن‌پروپاترین (Fenpropathrin): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری دانیتول (Danitol) و فرمولاسیون (%EC10) وجود دارد. فن‌پروپاترین حشره‌کش و آفت‌کش پیریتروئیدی با خاصیت‌های غیرسیستمیک و اثر تماسی و گوارشی می‌باشد. این آفت‌کش خاصیت دورکنندگی حشرات را دارد و در برابر نور خورشید پایداری زیادی دارد (البته تحت تابش مستقیم اشعه ماورای بنفش تجزیه می‌شود) ولی زمانی که به مدت طولانی در برابر نور قرار بگیرد، اکسید شده و از اثر آن کاسته می‌شود. چون خاصیت تبخیر شدن کمی دارد، دوام آن روی گیاه تا حد مناسبی (10 روز) می‌باشد. نیمه عمر فن‌پروپاترین در آب رودخانه 2 تا 7 هفته و در آب مقطر 6 هفته می‌باشد، همچنین دوره فعال ماندن آن در خاک 1 تا 5 روز و در گیاه 4 تا 6 روز است. 

ج) دیمتوات (Dimethoate): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری رُکسیون (Roxion) و با فرمولاسیون (%EC40) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و خاصیت بسیار قوی سیستمیک می‌باشد. این ترکیب برای زنبور عسل بسیار خطرناک است. همچنین این آفت‌کش را می‌توان با اکثر حشره‌کش‌ها و   کنه‌کش‌های رایج مخلوط کرد.

د) ایمیداکلوپراید (Imidacloprid): این آفت‌کش با نام تجاری کُنفیدور (Confidor) با فرمولاسیون (%SC35) و گاچو (Gaucho) با فرمولاسیون (%WS70) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیکِ بسیار زیاد می‌باشد. این ترکیب به صورت سوسپانسیون (%SC35) برای محلول‌پاشی و پودر خیس شونده (%WS70) برای ضد عفونی کردن بذر فرموله می‌شود. کُنفیدور و گاچو به مقدار توصیه شده به خوبی با گیاه سازگار است و به راحتی با سموم دیگر قابل مخلوط کردن می‌باشد.

گیاه آپارتمانی
دما بهترین دما برای نگهداری کنتیا بین 15 الی 30 درجه سانتی‌گراد می‌باشد، در این بازه دمایی گیاه علاوه بر حفظ شادابی و سرحالی خود، رشد هم خواهد داشت.
آبیاری به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک خشک شود، یک راه مناسب برای تشخیص زمان دقیق آبیاری این است که سطح خاک را به اندازه دو سانتی‌متر کنار زده و انگشت را به خاک بزنید، اگر خاک به انگشت شما نچسبید یعنی زمان آبیاری گیاه فرا رسیده و گیاه تشنه است.
نور این گیاه نیاز کم تا متوسطی به نور دارد و به سایه نیز مقاوم می‌باشد، ولی جهت رشد بهتر و کم‌رنگ نشدن برگ‌های گیاه، گلدان را در مکانی که نور کامل و غیر مستقیم دارد قرار دهید، پنجره‌های جنوبی (پنجره‌ رو به قبله) مکان مناسبی برای قرار دادن گلدان می‌باشد. این نکته را هم در نظر داشته باشید، گیاهی که سن آن بیش از 5 سال باشد می‌تواند تابش نور آفتاب را تحمل کند و از قرار دادن گیاه جوان‌تر در این محیط اجتناب نمائید.
رطوبت نخل کنتیا رطوبتی بین 60 تا 70 درصد را دوست دارد، جهت تأمین این میزان رطوبت می‌توان از اسپری کردن آب به وسیله آبپاش، دستگاه بخور سرد و ریختن آب درون زیر گلدانی حاوی پوکه یا سنگ‌ریزه استفاده کرد.
خاک نخل کنتیا به خاک سبک و غنی که زهکشی عالی داشته باشد نیاز دارد. از مخلوط خاک‌برگ، پیت‌ماس، پوکه با سایز مناسب (یا ماسه) و خاک باغچه می‌توان استفاده کرد، برای غنی‌تر و سبک‌تر کردن خاک می‌توان به آن شلتوک برنج (پوست اولیه برنج) اضافه کرد.
تغذیه نخل کنتیا را در فصول رشد یعنی از فروردین ماه تا مهر ماه دو هفته یک‌بار با کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی و یا کود مخصوص خانواده نخل تغذیه کنید.
تکثیر فقط به روش کاشت بذر امکان‌پذیر است.
آفت و بیماری کنه قرمز تارعنکبوتی، شپشک آردآلود
هرس گیاهی که سن بالایی دارد در صورتی که برگ‌های قدیمی آن خشک شده باشد، آن‌ها را به وسیله قیچی مناسب از انتها جدا کرده و با انجام این کار زیبایی گیاه را حفظ می‌کنید.
تعویض گلدان نخل کنتیا رشد کُندی دارد، به همین دلیل تعویض گلدان را هر دو یا سه سال یک‌بار در انتهای فصل بهار انجام دهید. کنتیا گلدان سفالی (رُسی) را نسبت به سایر گلدان‌ها ترجیح می‌دهد. با توجه به انجام دیر هنگام این عمل (دو یا سه سال یک‌بار)، تا جایی که امکان دارد خاک کهنه را با خاک تازه تعویض نمائید.

نظر بدهید

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
    بد           خوب
کد امنیتی

برچسب ها: نخل کنتیا, نخل, کنتیا, گیاه آپارتمانی