بنجامین سبز


  • کد محصول: P6-AA
  • موجودی: در انبار
  • 30,000تومان



 معرفی:

در این متن به معرفی دو گونه معروف بنجامین می‌پردازیم:

گونه اول: شامل دو نوع شبیه هم می‌باشد. نوع اول بنجامین سبز (بِلَک) با نام علمی Ficus Benjamina و نوع دوم بنجامین ابلق با نام علمی  Ficus Benjamina Variegat که هر دو از خانواده Moraceae (موراسه) هستند. این گیاه زیبا، بومی منطقه جنوب و جنوب شرقی آسیا و استرالیا می‌باشد.

گونه دوم: بنجامین آمستل با نام علمی Ficus Binnendijkii، از خانواده Moraceae و بومی هلند است.

گیاه بنجامین در فضای باز و بیرون از خانه ارتفاعش به 5 متر هم می‌رسد. این گیاه به عنوان درخت رسمی در بانکوکِ تایلند محسوب شده و میوه‌های کوچکی می‌دهد که مورد توجه برخی از پرندگان مانند فاخته قرار گرفته و از آن تغذیه می‌کنند. برگ‌های بنجامین ابلق قابلیت برگشت‌پذیری بهتری (قابلیت ارتجاعی بیشتری) نسبت به نوع سبز آن دارد. همچنین ریشه‌های بنجامین سبز نسبت به بنجامین ابلق بیشتر در خاک گسترش می‌یابد و به همین دلیل سعی می‌شود تا بنجامین ابلق را بر روی بنجامین سبز پیوند بزنند. درکل گیاه بنجامین، گیاهی حساس است و با وارد شدن شوک به این گیاه مثل جابجایی گلدان، تغییرات ناگهانی و پِی‌در‌پِی دمای محیط، آبیاری نامنظم، فراهم نکردن رطوبت مناسب گیاه و... ، باید منتظر تغییرات نسبی و یا حتی اساسی در ظاهر گیاه باشید و به اصطلاح گیاه قَهر می‌کند و شاید حجم زیادی از برگ‌هایش را از دست بدهد. برای جلوگیری از لرزش بیش از حد در جابجایی‌ها و یا شکستگی، گیاه جوان بنجامین که تنه مستحکمی ندارد نیاز به یک قَیِم (شیئی که جهت نگهداشتن گیاه در خاک فُرو رفته) دارد. همچنین به این نکته توجه کنید که بین شاخه گیاه و قَیِم وسیله‌ای مثل لاستیک یا شئ دیگری قرار دهید تا گیره‌هایی که قیم را نگه می‌دارد به شاخه گیاه صدمه نزند.

در مورد گونه دوم که بنجامین آمستل است می‌توان گفت که نسبت به بنجامین‌های سبز و ابلق کمی مقاوم‌تر می‌باشد، پس با خیال راحت‌تر می‌توان از آن در محل کار، دفاتر و مکان‌های شلوغ استفاده کرد البته بنجامین آمستل نسبت به سایر گیاهان، گیاه حساسی است و در صورت فراهم نکردن شرایط مطلوب مانند دو نوع سبز و ابلق، می‌تواند از حجم برگ‌هایش کاسته شود.


  گل‌دهی:

این گیاه به ندرت در داخل ساختمان گل می‌دهد و حتی اگر گل هم بدهد به دلیل دشوار بودن گرده‌افشانی تبدیل به میوه نمی‌شود اما در خارج از ساختمان در طول فصل گل‌دهی درخت بنجامین پوشیده از شکوفه‌های کوچک کم‌رنگ می‌شود. بنجامین میوه‌های انجیر شکلی تولید می‌کند که خوراکی هستند و می‌تواند مثل خیلی از میوه‌ها به صورت خام خورده شوند.




 شرایط نگهداری:

  آبیاری:

به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. همان‌گونه که قبلاً گفته شد گیاه بنجامین، گیاه حساسی است پس توصیه می‌کنیم حتماً برای آبیاری این گیاه این نکته را مد نظر داشته بگیرید تا گیاهی شاداب داشته باشید. برای آبیاری اجازه دهید سطح خاک بین دو آبیاری خشک شود، یک راه خیلی مناسب برای تشخیص زمان آبیاری این است که سطح خاک را به اندازه دو تا سه سانتی‌متر کنار زده و انگشت را به خاک بزنید، اگر خاک به انگشت شما نچسبید یعنی زمان آبیاری گیاه فرا رسیده و گیاه تشنه است. در آبیاری سعی شود حجم آب مورد نظر در 2 یا 3 مرحله به گیاه داده شود، چون خاک گلدان سبک می‌باشد و با دادن کل حجم آب در یک مرحله، ریشه گیاه فرصتی برای دریافت آب مورد نیازش عملاً نداشته و حجم قابل توجهی آب از زیر گلدان خارج می‌شود. سعی شود به بنجامین به صورت منظم آب دهید و این گونه نباشد که هر موقع که توانستید یا دوست داشتید به این گیاه آب بدهید. بنجامین نسبت به کم آبی حساس است و بی‌توجهی به منظم آب دادن می‌تواند موجب ریختن برگ‌های گیاه شود. اگر برگ گیاه خشک و شکننده شد، یکی از دلایل این اتفاق می‌تواند کم آبی باشد. البته آبیاری بیش از حد هم می‌تواند موجب زرد شدن برگ‌ها شده و زمینه‌ساز ریختن برگ‌های بنجامین شود، در صورت بروز این مشکل باید فاصله بین دو آبیاری را بیشتر نمود و در صورت باتلاقی بودن سطح خاک، زهکش گلدان را بررسی کنید. همچنین کم آبی و آبیاری با آب سرد نیز می‌تواند موجب ریختن برگ‌های سبز گیاه شود.

 دما: 

گیاه بنجامین عاشق گرماست و از سرما بیزار است، در تابستان حداکثر دمای 24 درجه سانتی‌گراد و در زمستان حداقل دمای 15 درجه سانتی‌گراد را می‌تواند تحمل کند. همچنین تهویه ملایم برای بنجامین مناسب می‌باشد. بنجامین به هوای سرد حساس است و در مجاورت هوای سرد قرار گرفتن، مخصوصاً به طور ناگهانی، می‌تواند موجب ریختن برگ‌های گیاه شده و از زیبایی آن بکاهد. 

در مورد بنجامین آمستل بازه دمایی اندکی متفاوت است. این گیاه در بازه دمایی 15 الی 29 درجه سانتی‌گراد می‌تواند رشد داشته باشد و برای مدت کوتاهی می‌تواند دمای  5 الی 10 درجه سانتی‌گراد را تحمل کند، اما قرار گرفتن در این بازه دمایی برای مدت طولانی باعث آسیب دیدن گیاه می‌شود.

   نور: 

بنجامین به نور زیاد نیاز دارد و عاشق نور است، این نور باید به صورت غیرمستقیم فراهم شود. نور مستقیم به گیاه آسیب جدی وارد می‌کند، حتی تابش آفتاب از پشت شیشه به طور دائم هم می‌تواند موجب آسیب رساندن به بنجامین گردد، پشت پنجره‌های جنوبی (پنجره رو به قبله) برای استقرار بنجامین مناسب می‌باشد. البته توصیه می‌شود یک یا دو ساعت در روز، گیاه در نور آفتاب اوایل روز یا پایان روز قرار بگیرد. از طرفی نور کم می‌تواند باعث ریختن برگ‌های گیاه شود، در این حالت گلدان را به مکان پُر نور‌تری منتقل کنید، هنگام منتقل کردن به مکان جدید مراقب جابجایی، دمای هوا و تابش آفتاب باشید تا وضعیت گلدان بهبود یابد. اگر گیاه نزدیک پنجره قرار گیرد و برگ‌ها به شیشه پنجره برخورد داشته باشند در فصول سرد موجب سیاه شدن آن برگ‌ها شده و برگ‌های گیاه ریزش می‌کند، لذا در این صورت باید کمی گلدان را از پنجره دور کنیم تا برگ‌های گیاه، دیگر با شیشه پنجره برخوردی نداشته باشند.

بنجامین آمستل در مکانی با شدت نوری کمتر هم می‌تواند سرحال باشد، ولی در کل خانواده بنجامین باید در مکانی پُر نور قرار بگیرد تا ریزش برگ نداشته و زیبایی خود را حفظ کند.

 خاک:

گیاه بنجامین به خاک سبک، غنی و با زهکشی خیلی مناسب نیاز دارد. برای گیاه بنجامین سبز و ابلق ترکیب خاک‌برگ، ورمی‌کمپوست، ماسه و خاک باغچه پیشنهاد می‌شود. برای بنجامین آمستل هم ترکیب پیت‌ماس، ورمی‌کمپوست، پِرلیت و خاک باغچه پیشنهاد می‌شود.

 رطوبت:

گیاه بنجامین به رطوبت بالایی نیاز دارد (عاشق رطوبت است)، در واقع رطوبت 70 تا 80 درصد را دوست دارد. برای ایجاد این رطوبت سه روش بیان می‌کنیم:

روش اول: اسپری کردن آب روی برگ‌های گیاه: جهت انجام این روش در حد امکان، از آب مانده (آبی که فاقد کُلُر، فلوراید و از همه مهم‌تر آبی که هم دمای محیط باشد) به وسیله آبپاش اسپری نمائید، انجام این روش خیلی مهم است زیرا در گیاه بنجامینی که سن بالایی دارد، ریشه‌های هوایی نمایان می‌شود و اسپری کردن  آب به ریشه‌های هوایی در شادابی گیاه بسیار موثر می‌باشد. به این نکته مهم توجه داشته باشید که اسپری کردن آب سرد می‌تواند موجب آسیب زدن به گیاه شود.

روش دوم: دستگاه بخور سرد: با تهیه دستگاه بخور سرد و استفاده از آن می‌توان به راحتی رطوبت مورد نیاز گیاه را فراهم نمود.

روش سوم: ریختن آب در زیر گلدانی: در این روش زیر گلدانی را از سنگ‌ریزه پُر کنید و سپس درون زیر گلدانی آب بریزید، باید به این نکته مهم توجه داشت که انتهای گلدان (زهکشی گلدان) از سطح آب فاصله داشته و خاک با آب تماس نداشته باشد.

  تغذیه:

جهت شادابی هر چه بیشتر گیاه بنجامین هر دو هفته یک‌بار در فصول رشد (بهار و تابستان) می‌توان از کودهای قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور درج شده بر روی محصول استفاده کرد.

  تکثیر:

برای تکثیر گیاه بنجامين باید در فصل رشد (اواسط ارديبهشت ماه تا اوايل تير ماه) که شاخه‌ها جوان هستند و تازه رشد کرده‌اند، به یکی از دو روش زیر اقدام کرد:

  روش اول: کاشت قلمه

از قسمت انتهایی شاخه، قلمه‌ای جوان به طول 8 الی 10 سانتی‌متر با قیچی مناسب جدا کنید. به محض جدا کردن قلمه، شیرآبه سفید رنگی از قلمه بیرون می‌آید (در قلمه‌ای که سن بالایی دارد و ساقه آن خشک شده باشد شیرآبه بیرون نمی‌آید، بهتر است از قلمه جوان استفاده شود) برای انجام این روش اجازه دهید شیرآبه قلمه خشک شود (حدود 20 دقیقه زمان مناسبی است). سپس برگ‌های اضافی قلمه را جدا کنید و یک یا دو برگ انتهایی قلمه را نگه دارید (برگ‌های اضافی مصرف کننده هستند و نیازی به مصرف کننده نیست)، سپس قلمه را با آب شسته و در صورت امکان به موادی مثل خاک‌ذغال یا بنومیل آغشته کنید، بعد قلمه را به پودر هورمون ریشه‌زایی زده و در بستر مناسب کاشت بذر و قلمه و یا پیت‌ماس بکارید. در صورت استفاده از پیت‌ماس، به دلیل حفظ رطوبت، خیلی نیاز به آبیاری نیست و هر دو روز یک‌بار اسپری کردن آب به وسیله آبپاش برای آبیاری قلمه و تأمین رطوبت قلمه کافی می‌باشد. گلدان را در مکانی پُر نور به دور از تابش مستقیم نور خورشید و دمایی حدود 20 الی 24 درجه سانتی‌گراد نگهدارید، در صورت تأمین رطوبت مورد نیاز قلمه بعد از گذشت حدود یک ماه قلمه ریشه خواهد داد.



  روش دوم: ریشه‌دار کردن قلمه در آب

در این روش همانند روش قبل یک قلمه جوان به طول 8 الی 10 سانتی‌متر از شاخه گیاه انتخاب کرده و به وسیله قیچی مناسب جدا کنید. سپس برگ‌های اضافی قلمه را جدا کرده (برگ‌های اضافی مصرف کننده هستند و نیازی به مصرف کننده نیست) و تنها یک یا دو برگ انتهای قلمه را نگه دارید و قلمه را درون لیوان آبی که یک تکه کوچک ذغال داخل آن انداخته‌اید قرار دهید. به این نکته توجه کنید که شیرآبه سفید رنگی که از محل برش بیرون می‌آید و در لیوان آب می‌ریزد حاوی مواد مغذیِ مفیدی است که می‌تواند در سریع‌تر ریشه دادن قلمه مؤثر باشد. در انتها بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی (حدود 3 هفته) شاهد ریشه دادن قلمه خواهید بود و می‌توانید آن را در گلدان مناسب بکارید.


  هرس:

 گیاهان زینتی را معمولاً برای فرم‌دهی و زیبایی بیشتر هرس می‌کنند. اواخر زمستان بهترین زمان برای هرس کردن گیاه است. شاخه‌های ضعیف، دَرهَم رفته و مزاحم، بیمار و شکسته را به وسیله قیچی مناسب هرس نمائید و شاخه‌ها را از انتها حذف کنید.

  تعویض گلدان:

یکی از مهم‌ترین نکته‌ها در سرحال ماندنِ گیاه بنجامین تعویض گلدان است، زمان مناسب برای این عمل اواخر زمستان می‌باشد. گیاه بنجامین بر خلاف سایر گیاهان بهتر است گلدانش بزرگ باشد، بنابراین سعی شود هر ساله گلدان گیاهی که سن کمی دارد و در حال رشد است تعویض گردد. هنگام تعویض گلدان مراقب باشید و با صبر و حوصله کار کنید تا به ریشه گیاه آسیب وارد نکنید و از خاک مناسب استفاده نمائید. نیازِ گیاهی که سن بالایی دارد و گلدان آن خیلی بزرگ شده است را می‌توان با تعویض خاک‌های سطحی گلدان برای مدت کوتاهی (حدود شش ماه) برطرف کرد. اگر برگ‌های جدید گیاه کوچک باشد و گیاه بیمار به نظر برسد، باید گلدان را بررسی کنید تا اگر نیاز به تعویض گلدان باشد، انجام دهید. در غیر این صورت به تعویض خاک‌های سطحی گلدان اکتفا کرده و گیاه را با کود کامل تغذیه کنید تا مشکل برطرف گردد.

در مورد گیاه بنجامین آمستل اجازه دهید ریشه از زهکشی گلدان خارج شود بعد اقدام به عوض کردن گلدان نمائید.


  آفت و بیماری:

  شپشک آردآلود: شته‌ی پشمالو یا شپشک آردآلود حشره‌ای است که طول آن به سه میلی‌متر می‌رسد. دارای سپر محافظ بوده، پوششی پشمالو و آرد مانند داشته و به راحتی قابل تشخیص می‌باشد. بر روی گیاه به راحتی حرکت می‌کند و تمام سطح گیاه را فرا گرفته و حتی به داخل خاک و ریشه هم سرایت می‌کند. در صورتی که این آفت کنترل نشود و از بین نرود گیاه حتما از بین می‌رود. گیاهی که به این آفت بیمار شده باشد، رشدش متوقف شده و حالت چروکیده می‌گیرد. شپشک آردآلود به دلیل داشتن سپر محافظ، اثر بخشی سموم تماسی را کم کرده و در مقابل این سموم مقاومت می‌کند. همچنین به دلیل این که امکان دارد شپشک آردآلود در خاک هم نفوذ پیدا کند، باید از سم سیستمیک در برخورد با این آفت استفاده کرد.

روش‌های شیمیایی دفع شپشک آرد آلود:

الف) مالاتیون (Malathion): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری مالتوس و با فرمولاسیون (EC57%) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی، تدخینی (تنفسی) و غیر سیستمیک می‌باشد. مالاتیون را با اکثر حشره‌کش‌ها می‌توان مخلوط کرد ولی با ترکیبات قلیایی و ترکیبات پایدار از نظر باقیمانده ناسازگار است. این سم را می‌توان به صورت پاششی بر روی گیاه استفاده کرد، همچنین از این سم می‌توان به صورت آبیاری برای کنترل آفت در خاک و ریشه هم استفاده کرد. تکرار استفاده از این سم طبق راهنمای درج شده  بر روی محصول توصیه می‌شود.

ب) فن‌پروپاترین (Fenpropathrin): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری دانیتول (Danitol) و فرمولاسیون (EC10%) وجود دارد. فن‌پروپارتین حشره‌کش و آفت‌کش پیریتروئیدی با خاصیت‌های غیر سیستمیک و اثر تماسی و گوارشی می‌باشد. این آفت‌کش خاصیت دورکنندگی حشرات را دارد و در برابر نور خورشید پایداری زیادی دارد (البته تحت تابش مستقیم اشعه ماورای بنفش تجزیه می‌شود) ولی زمانی که به مدت طولانی در برابر نور قرار بگیرد، اکسید شده و از اثر آن کاسته می‌شود. چون خاصیت تبخیر شدن کمی دارد، دوام آن روی گیاه تا حد مناسبی (10 روز) می‌باشد. نیمه عمر فن‌پروپاترین در آب رودخانه 2 تا 7 هفته و در آب مقطر 6 هفته می‌باشد، همچنین دوره فعال ماندن آن در خاک 1 تا 5 روز و در گیاه 4 تا 6 روز است.

 ج) دیمتوات (Dimethoate): این آفت‌کش در بازار با نام تجاری رُکسیون  (Roxion) و با فرمولاسیون (EC40%) وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و خاصیت بسیار قوی سیستمیک می‌باشد. این ترکیب برای زنبور عسل بسیار خطرناک است. همچنین این آفت‌کش را می‌توان با اکثر حشره‌‌کش‌ها و کنه‌کش‌های رایج مخلوط کرد.

د) ایمیداکلوپراید (Imidacloprid): این آفت‌کش با نام تجاری کُنفیدور  (Confidor) با فرمولاسیون (SC35%) و گاچو  (Gaucho) با فرمولاسیون (WS70%) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیکِ بسیار زیاد می‌باشد. این ترکیب به صورت سوسپانسیون (SC35%) برای محلول‌پاشی و پودر خیس شونده  (WS70%) برای ضد عفونی کردن بذر فرموله می‌شود. کُنفیدور و گاچو به مقدار توصیه شده به خوبی با گیاه سازگار است و به راحتی با سموم دیگر قابل مخلوط کردن می‌باشد.

  کنه قرمز تارعنکبوتی: با نام‌های کنه دو نقطه‌ای (Two-Spotted Spider) و کنه قرمز تارعنکبوتی (Red Spider Mite) شناخته می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی یکی از آفات بسیار مهم و خطرناک برای گیاهان می‌باشد و در صورتی که به موقع با این آفت مبارزه نشود، گیاه حتماً از بین خواهد رفت. این آفت، خزنده، بدون بال، دارای شش یا هشت پا (تعداد پا بستگی به مرحله رشد کنه دارد) و بسیار ریز  (حدود 0/5 میلی‌متر طول) می‌باشد. برای مشاهده این آفت باید از ذره‌بین بزرگ و قوی استفاده کرد. این آفت از شیره گیاه تغذیه کرده و باعث ضعیف شدن گیاه می‌شود. کنه قرمز تارعنکبوتی در فصل بهار پدیدار شده و با گرم شدن هوا چرخه زندگی این آفت سرعت بیشتری پیدا می‌کند و تا سرد شدن هوا و آغاز فصل‌های سرد امکان دارد به فعالیت خود ادامه دهد. این کنه به اندازه‌ای کوچک است که حتی می‌تواند فصل سرما را هم در لابه‌لای شیار‌های خیلی کوچک سپری کند و در فصل بهار مجدداً شروع به فعالیت کند.  

روش‌های شیمیایی دفع کنه قرمز تارعنکبوتی:

الف) آبامِکتین (Abamectin): این آفت‌کش با نام تجاری وِرتیمِک (Vertimec) و فرمولاسیون (EC1.8%) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی و گوارشی می‌باشد، در آب به مقدار کم حل شده و از طریق گوارشی و تماسی اثر سمیت زیادی دارد. اثر سیستمیک ضعیفی دارد و به گونه‌ای عمل می‌کند که پس از اسپری کردن روی گیاه خیلی سریع به داخل برگ نفوذ کرده و به مدت چند هفته می‌تواند اثر بخش باشد. همچنین اگر مقداری از این سم جذب گیاه نشود، سریعاً تجزیه می‌گردد. به منظور جلوگیری از بروز مقاومت در آفت، غالباً توصیه می‌شود بیشتر از دو بار در طول یک فصل سم‌پاشی صورت نگیرد و در یک دوره سم‌پاشی فاصله زمانی بار دوم نباید کمتر از هفت روز باشد. توجه داشته باشید که این سم به هیچ وجه نباید با سیستم آبیاری مورد استفاده قرار گیرد. آبامِکتین با اکثر حشره‌کش‌های رایج سازگار است ولی با فرمولاسیون‌های ULV ناسازگار بوده و نمی‌توان آن را با این فرمولاسیون‌ها مخلوط کرد.

ب) مِتاسیستوکس-آر (Metasystox-R): این آفت‌کش با نام تجاری اُکسی‌دیمتون‌متیل (Oxydemeton Methyl) و فرمولاسیون (EC25%) در بازار وجود دارد. دارای خاصیت‌های تماسی، گوارشی و سیستمیک بوده و دارای اثر فوری و تأثیری طولانی می‌باشد. این آفت‌کش پس از سمپاشی توسط شاخ و برگِ گیاه جذب شده و با جریان شیره نباتی به تمام قسمت‌های گیاه منتقل می‌شود. مِتاسیستوکس-آر را با اکثر آفت‌کش‌ها به استثنای ترکیبات قلیایی، می‌توان مخلوط کرد.


گیاه آپارتمانی
دما گیاه بنجامین عاشق گرماست و از سرما بیزار است، در بازه دمایی 15 الی 24 درجه سانتی‌گراد می‌تواند زندگی کند و بازه دمایی بنجامین آمستل کمی متفاوت بوده و 15 الی 29 درجه سانتی‌گراد می‌باشد.
آبیاری به طور کلی بهترین آب برای آبیاری گیاهان، آبی است که مانده باشد. آب را درون ظرفی ریخته و اجازه دهید که ساعت‌ها (حتی اگر مقدور است 1 یا 2 روز) بماند، با این عمل کُلُر و فلوراید موجود در آب از بین رفته و اگر املاحی داخل آن بوده تَه نشین شده و از همه مهم‌تر دمای آب با دمای محیط یکسان می‌شود. بین دو آبیاری اجازه دهید سطح خاک خشک شود. برای تشخیص تشنه بودن گیاه کمی از سطح خاک (حدود 2 الی 3 سانتی‌متر) را کنار زده و خاک را لمس کنید، اگر خاک به دست نچسبید گیاه تشنه است و زمان آبیاری آن فرا رسیده است. در آبیاری سعی شود حجم آب مورد نظر در 2 یا 3 مرحله به گیاه داده شود، چون خاک گلدان سبک می‌باشد و با دادن کل حجم آب در یک مرحله، ریشه گیاه فرصتی برای دریافت آب مورد نیازش عملاً نداشته و حجم قابل توجهی آب از زیر گلدان خارج می‌شود.
نور بنجامین به نور زیاد نیاز دارد و عاشق نور است، این نور باید به صورت غیرمستقیم فراهم شود. نور مستقیم به گیاه آسیب جدی وارد می‌کند، حتی تابش آفتاب از پشت شیشه به طور دائم هم می‌تواند موجب آسیب رساندن به بنجامین گردد.
رطوبت گیاه بنجامین به رطوبت بالایی نیاز دارد (عاشق رطوبت است)، در واقع رطوبت 70 تا 80 درصد را دوست دارد. برای تأمین این میزان رطوبت می‌‌توان از اسپری کردن آب به وسیله آبپاش، دستگاه بخور سرد و ریختن آب درون زیر گلدانی حاوی سنگ‌ریزه استفاده کرد.
خاک گیاه بنجامین به خاک سبک، غنی و با زهکشی خیلی مناسب نیاز دارد. برای گیاه بنجامین سبز و ابلق ترکیب خاک‌برگ، ورمی‌کمپوست، ماسه و خاک باغچه پیشنهاد می‌شود. برای بنجامین آمستل هم ترکیب پیت‌ماس، ورمی‌کمپوست، پِرلیت و خاک باغچه پیشنهاد می‌شود.
تغذیه جهت شادابی هر چه بیشتر گیاه بنجامین هر دو هفته یک‌بار در فصول رشد (بهار و تابستان) می‌توان از کود‌های قابل حل در آب (جامد یا مایع) مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور درج شده بر روی محصول استفاده کرد.
تکثیر به روش قلمه ساقه با دو تکنیک: کاشت قلمه و ریشه‌دار کردن قلمه در آب انجام می‌شود.
آفت و بیماری شپشک آرد آلود، کنه قرمز تارعنکبوتی
هرس گیاهان زینتی را معمولاً برای فرم‌دهی و زیبایی بیشتر هرس می‌کنند. اواخر زمستان بهترین زمان برای هرس کردن گیاه است. شاخه‌های ضعیف، دَرهَم رفته و مزاحم، بیمار و شکسته را به وسیله قیچی مناسب هرس نمائید و شاخه‌ها را از انتها حذف کنید.
تعویض گلدان سعی شود هر ساله گلدان گیاهی که سن کمی دارد و در حال رشد است تعویض گردد، گیاه بنجامین بر خلاف سایر گیاهان بهتر است گلدانش بزرگ باشد. نیاز گیاهی که گلدان آن خیلی بزرگ شده و تعویض گلدان آن کمی مشکل است را می‌توان با تعویض خاک‌های سطحی گلدان برای مدت کوتاهی (حدود شش ماه) برطرف کرد. در مورد بنجامین آمستل می‌توان اجازه داد تا ریشه از زهکشی گلدان بیرون بزند و بعد اقدام به تعویض گلدان کرد.

نظر بدهید

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
    بد           خوب
کد امنیتی

برچسب ها: بنجامین, سبز, بنجامین سبز, فیکوس, گیاه آپارتمانی, فیکوس بنجامین سبز, فیکوس بنجامین